I´n d´Schwåmma gäihn
Füar vüll unnara Leit asm Eghalånd u aa döi, döi nu „Drinna“ lebn, is dös „Schwåmmagäihn“ gånz woos b´sonders. I(ch ho(b)s leichta, waal direkt nebn Wåld mei(n Haisl stäiht. Uafåch ho(b) is uwa niat, waal i genouch in d´Arwåt z´toun ho(b u wenn i(ch hamm kinn, san döi Schwåmma scho ålla wegh, waal ma(n mit dian „schwåmmasouchn“ glei(ch in da Fröi ua(n)fånga mou. Da(r genough Schwåmma wåchsn, kua(n ma(n innara Zeiting lesn, uwa füar mi(ch is imma dös richticha Zeichn, wenn im „Schwana Wåld“ vül Autos in da Fröi stenga. Und dös woar aa vorricha Wochn, ålls i(ch in d´Årwat g´foarn bin. An dian Togh bin i(ch aa weng fröia(r hamm kumma u ho(b i(ch sua füar mi(ch denkt: „Hait måchst du vüll Årwat daham“ u bin glei(ch in mei(n Årwatszimma vaschwundan. Aframål höiri i(ch schreia: „Bring miar a Körwal, dou san sua vüll Schwåmma!“ Nou da Stimm ho(b i(ch mei(n Wai(b darkannt. Sie håut a poar „Schwårzböiar“ füarn Kouchn holn wolln, uwa hout imma in dian Kreita neia u neia Schwåmma g´fundan. Nu ho(b i)ch hålt ålls liegn låua u binn assigånga, in dian Wåld. G´stolpa(r)t bin i(ch üwa d´Est, uwa Schwåmma ho(b i(ch koina g´seah. „I(ch denk“, ho(b i(ch za mein Wai(b g´sågt, „i(ch mou nuarmål zum Dokta gäihn, waal i(ch niks sia“. „Du kuast hålt niat sua schnell laffn“, håut mei(n Wai(b za miar g´sågt, uwa dös ho(b i(ch niat verståndn, waal i(ch imma an „Gwålt ho(b“. Mit laaram Körwal kua(r i(ch uwa niat hamm kumma, dös war a groußa Schånd. No dou bin i(ch hålt rumg´låffn hi(n u her u nou´ra Waal ho(b i(ch aa woos g´hått. Bessa åls schwåmmasouchn is uwa, wenn ma(n sich schäi(n hisetzt u döi Schwårzböiar direkt in Mund einilegt. Dös is fei(n gout, aa wenn dös kua(r Böia is. Mitara schwårzn Zunga und poar Schwåmmarla bin i(ch dånn hamm kumma: „Heint måch ma zum Åubndessn Schwåmma“, ho(b i(ch za mein Wai(b gsågt. „Du håust doch scho(n zwånzig Gouha koina Schwåmma gessan“ woar ihr Antwort. „Miar möi(n spårn, haint wiards Schwåmma gebn!“ ho(b i(ch afrn Tisch g´haut.
U wöi is den döi Gschicht aasgånga?
Umma zehna z´Nåchts binn i(ch asm Bett assikrakselt u ho(b i(ch an hålbn Lita Mülch g´såfn, waal mi(ch mei(n Bauch sua wäi tou håut. Uwa schäi(n woos aa sua, dös „Schwåmmasouchn“!
